close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • GŁÓWNE KIERUNKI PRAC OECD

  • Kontekst gospodarczy i finansowy

      

    Kryzys gospodarczy z 2008 r. i jego konsekwencje dobitnie pokazały, że dotychczasowe narzędzia diagnozowania rzeczywistości utraciły swoją moc: ekonomiści nie przewidzieli bowiem kryzysu, źle oszacowali jego rozmiar, a rekomendacje wskazujące jak powrócić na ścieżkę szybkiego wzrostu okazały się nietrafione. Pojawiła się konieczność wypracowania nowych narzędzi, które będą w stanie pomóc w zarządzaniu obecnymi wyzwaniami. Aby sprostać tym potrzebom, OECD powołało w 2012 r. do życia aktywną do dzisiaj grupę NAEC (New Approaches to Economic Challenges - http://www.oecd.org/naec/), która w alternatywny sposób mierzy się z otaczającą nas rzeczywistością. Inicjatywę cechuje horyzontalne podejście do problemów i interdyscyplinarny charakter prowadzonych badań. Analizy ekonomiczne są wzbogacane ekspertyzami społecznymi i środowiskowymi, odzwierciedlając konieczność uwzględnienia wielu wymiarów rozwoju gospodarczego. Odchodzi się w nich również od przewartościowywania takich kategorii jak wzrost PKB na rzecz lepszej jakości życia społeczeństw. OECD podkreśla, że to nierówna dystrybucja wszystkich typów kapitału stanowi obecnie jeden z najważniejszych problemów, z którymi trzeba się zmierzyć, stąd w ostatnich latach tak wiele raportów i rekomendacji na ten temat, m.in. Inclusive Growth: Making it Happen czy The Productivity-Inclusiveness Nexus. OECD wpisuje się swoimi analizami w obecny trend światowy podkreślający negatywne konsekwencje rosnących nierówności społecznych, nie do końca jeszcze definiując właściwą i  bezpieczna gospodarczo i społecznie dystrybucję bogactwa.

     

     

    Przeglądy gospodarcze

     

    OECD przeprowadza cykliczne przeglądy sytuacji gospodarczej poszczególnych krajów OECD i niektórych krajów spoza Organizacji, w tym przede wszystkim swoich Kluczowych Parterów (http://www.oecd.org/global-relations/keypartners/). Zaletą tych przeglądów jest nie tylko szeroko doceniana jakość danych, ale i zawarte w nich oceny prowadzonej przez rządy polityki makroekonomicznej. Raporty te, publikowane pod nazwą „OECD Economic Surveys", analizują politykę makroekonomiczną i strukturalną w średnim i długim okresie. Każdy z krajów OECD podlega takiemu przeglądowi co 1,5 - 2 lata.

    Poza przeglądami gospodarczymi poszczególnych krajów, OECD przeprowadza także analizy ogólnej sytuacji gospodarczej i finansowej w krajach członkowskich. W świetle globalizacji gospodarczej, szczególną uwagę zwraca się na międzynarodowe skutki prowadzonych przez kraje polityk. Na bazie tych analiz, OECD przygotowuje dwie cykliczne publikacje: "Going for Growth" (analiza reform strukturalnych, zapewniających poprawę wydajności pracy, konkurencyjności gospodarki oraz wzrost poziomu zatrudnienia, zobacz też http://www.oecd.org/eco/going-for-growth.htm) oraz ukazujący się dwa razy w roku „Economic Outlook" (analiza głównych czynników szybkiego i stabilnego wzrostu gospodarczego oraz utrzymania stabilnego poziomu cen, zobacz też http://www.oecd.org/eco/outlook/economic-outlook/).

     

    Dalsze informacje o pracach OECD w tym obszarze uzyskać można na stronie: http://www.oecd.org/economy/surveys/ .

     

     

    Rynki finansowe

     

    OECD promuje otwarte, efektywne i stabilne systemy finansowe, bazujące na przejrzystości, zaufaniu i uczciwości . Analizując aktualną sytuację na rynkach finansowych, OECD wspiera przyjmowanie przez państwa członkowskie rozwiązań, które pozwalają na zapobieganie kryzysom. OECD walczy również z negatywnymi skutkami katastrof naturalnych dla sektora ubezpieczeniowego oraz propaguje szerszy dostęp do wiedzy finansowej w ramach programu „Edukacja finansowa". 

     

    Dalsze informacje o pracach OECD w tym obszarze uzyskać można na stronie: http://www.oecd.org/finance .

     

     

    Polityka podatkowa

     

    OECD pomaga krajom w wypracowaniu rozwiązań zapewniających sprawne i przyjazne dla społeczeństwa systemy podatkowe. Kraje członkowskie OECD, jak i kraje spoza Organizacji,  współpracują również w zakresie międzynarodowej wymiany informacji podatkowej, która pozwala na zmniejszenie barier podatkowych ograniczających handel międzynarodowy i inwestycje. OECD opracowało „Modelową Konwencję Podatkową", na bazie której prowadzone są bilateralne negocjacje umów podatkowych. Ponadto, OECD podjęło szereg działań wymierzonych w ograniczenie erozji podstawy opodatkowania i transferu zysków (BEPS). Prace Organizacji miały na celu dostarczenie krajom potrzebnych narzędzi, które zagwarantują, że zyski zostaną opodatkowane w miejscu, gdzie są faktycznie generowane, a także doprecyzowywanie i eliminację niejasnych przepisów międzynarodowego prawa podatkowego. W dniu 5 października 2015 roku (po trzech latach pracy nad projektem) Organizacja opublikowała pakiet 15 raportów, dzięki którym władze państw zostały wyposażone w odpowiednie narzędzia do zapobiegania nieuczciwym praktykom stosowanym przez niektórych podatników. Zarówno BEPS, jak i inicjatywa „Automatic Exchange of Information” (AEOI) w sprawach podatkowych stanowią dzisiaj szeroko znane i promowane osiągniecia OECD.

     

    Dalsze informacje o pracach OECD w tym obszarze uzyskać można na stronie: http://www.oecd.org/tax/, http://www.oecd.org/tax/beps/ oraz http://www.oecd.org/tax/automatic-exchange/.  

     

     

    Rolnictwo i rybołówstwo

     

    OECD analizuje polityki rolne krajów członkowskich i niektórych krajów spoza Organizacji, w tym szczególnie w zakresie wsparcia produkcji rolnej. Stworzony przez OECD specjalny system klasyfikacji rodzajów wsparcia rolnictwa pozwala na szczegółowe porównanie sytuacji w poszczególnych państwach. Dwie istotne, cykliczne publikacje OECD w tym zakresie to: „Agricultural Policy Monitoring and Evaluation” (http://www.oecd.org/tad/agricultural-policies/monitoring-and-evaluation.htm) oraz Agriculture Policy Notes (http://www.oecd.org/agriculture/agriculture-policy-notes.htm).

     

    Ponadto, OECD analizuje także bieżące problemy związane z szeroko rozumianym rolnictwem, takie jak: handel produktami rolnymi, bezpieczeństwo żywnościowe, rozwój obszarów wiejskich, kwestie rolno-środowiskowe, biopaliwa, wpływ zmian klimatycznych na rolnictwo, bioróżnorodność. OECD razem z FAO wydaje także regularnie prognozę rozwoju poszczególnych rynków surowcowych: „OECD-FAO Agricultural Outlook" (zobacz ostatnie wydanie na lata 2018-2027 na http://www.agri-outlook.org/).OECD organizuje również coroczne fora poświęcone najważniejszym tematom z zakresu rolnictwa, adresowane do przedstawicieli administracji państwowej, świata nauki, biznesu i organizacji pozarządowych. Warte uwagi było też spotkanie na szczeblu ministerialnym w 2016 r.: http://www.oecd.org/agriculture/ministerial/.

     

    Dalsze informacje o pracach OECD w tym obszarze uzyskać można na stronie: http://www.oecd.org/agriculture/ oraz http://www.oecd.org/agriculture/fisheries/ .

     

     

     

    Handel międzynarodowy i kredyty eksportowe

     

    OECD szczegółowo analizuje najważniejsze problemy w handlu międzynarodowym, wspierając silny, otwarty i bazujący na regułach wielostronny system handlowy. Sprawa ta nabiera szczególnej aktualności w obliczu tendencji do praktyk protekcjonistycznych w handlu, a nawet inwestycjach międzynarodowych. Mając na uwadze, że to właśnie protekcjonizm pogłębił kryzys z roku 1929, OECD szczególną uwagę przykłada do analizy środków ograniczających handel, w tym szczególnie barier pozataryfowych i wzrastającej liczby ograniczeń w handlu usługami. OECD tworzy unikalną bazę STRI (http://www.oecd.org/tad/services-trade/services-trade-restrictiveness-index.htm) zawierającą spis ograniczeń istniejących w sektorach usługowych. OECD opracowała także zestaw wskaźników dot. ułatwień w handlu (Trade Facilitation Indicators – TFIs, zobacz też http://www.oecd.org/trade/indicators.htm), które określają obszary działania i umożliwiają ocenę potencjalnego wpływu dokonywanych przez kraje reform. Ponadto, w ramach finansowania handlu międzynarodowego, państwa OECD ustalają zasady udzielania oficjalnie wpieranych kredytów eksportowych i gwarancji kredytowych.

     

    Dalsze informacje o pracach OECD w tym obszarze uzyskać można na stronie: http://www.oecd.org/trade/ oraz http://www.oecd.org/tad/xcred/ .

     

    Ochrona konkurencji i konsumenta

     

    OECD stanowi unikalne forum wymiany doświadczeń i dobrych praktyk miedzy urzędami ds. konkurencji państw członkowskich OECD w sprawach dotyczących ich bieżącej działalności, a tym samym ochrony wolnej konkurencji i praw konsumentów, takich jak np. nadużycie pozycji dominującej, zmowa kartelowa. Organizacja pomaga także państwom chronić prawa konsumentów w dobie globalnego handlu, szczególnie w handlu elektronicznym, a także pracuje nad bezpieczeństwem produktów i edukacją konsumencką.

    OECD organizuje również coroczne fora poświęcone aktualnym tematom z zakresu konkurencji ( zobacz m.in. Globalne Forum ds. Konkurencji, grudzień 2017: http://www.oecd.org/competition/globalforum/), adresowane do przedstawicieli administracji państwowej, świata nauki, biznesu i organizacji pozarządowych.

     

    Dalsze informacje o pracach OECD w tym obszarze uzyskać można na stronie:  http://www.oecd.org/competition/ .

     

     

    Zwalczanie przekupstwa zagranicznych funkcjonariuszy publicznych w międzynarodowych transakcjach handlowych

     

    OECD monitoruje przestrzeganie postanowień Konwencji OECD o zwalczaniu przekupstw zagranicznych funkcjonariuszy publicznych w międzynarodowych transakcjach handlowych (http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20010230264)którą podpisały 43 państwa (dane na maj 2017 r.). Konwencja zobowiązuje państwa do karania przekupstwa zagranicznych funkcjonariuszy publicznych oraz ustanowienia odpowiedzialności krajowych osób prawnych za to przestępstwo W celu zapewnienia równych warunków konkurencji w międzynarodowym obrocie gospodarczym, OECD szczegółowo bada poziom wdrożenia przez państwa tej konwencji, wydając w razie potrzeby zalecenia odpowiedniego dostosowania prawa krajowego. Warte uwagi są także prace OECD w zakresie ochrony sygnalizatorów, które zyskują coraz większe znaczenie (zobacz m.in.: http://www.oecd.org/corruption/committing-to-effective-whistleblower-protection-9789264252639-en.htm).

     

     

    Dalsze informacje o pracach OECD w tym obszarze uzyskać można na stronie:www.oecd.org/corruption. Informacje o realizacji przez Polskę wytycznych ww. konwencji dostępne są natomiast na: http://www.oecd.org/poland/poland-oecdanti-briberyconvention.htm .

     

     

    Środowisko

     

    Ochrona środowiska jest podstawą zrównoważonego rozwoju gospodarek a jej właściwe planowanie i prowadzenie jest bardzo ważne dla dobrobytu społeczeństw. OECD także w tym obszarze zmienia swoje podejście i analizuje zagadnienia środowiskowe pod kątem osiągania wyników gospodarczych, nie umniejszając przy tym roli sektora ochrony środowiska jako samoistnej działalności biznesowej. Podstawowymi obszarami zainteresowania Organizacji w zakresie środowiska jest bioróżnorodność, zasoby wodne i zarządzanie zasobami naturalnymi. Warta podkreślenia jest zwłaszcza rola OECD – we współpracy z UNESCO – w obszarze promocji dobrego zarządzania zasobami wodnymi i wpływie jakości zasobów wodnych na jakość życia i gospodarki wielu państw. Kraje członkowskie, które bardzo mocno angażują się obecnie w kwestie promocji problemu wody w świecie to Holandia i Kanada.    

    W ostatnich dwóch latach OECD w sposób istotny przyczynia się także do promocji zagadnienia circular economy – gospodarki w obiegu zamkniętym, które może być całościową odpowiedzią na problemy środowiskowe, zwłaszcza w gospodarkach rozwiniętych.

     

    Z uwagi na przekrojowy charakter zagadnienia prace w tym obszarze realizowane są w OECD wspólnie przez trzy dyrektoriaty: środowiska (ENV), handlu i rolnictwa (TAD) oraz nauki i technologii (STI). Organizacja rozbija pojęcie CE na trzy poziomy (CE+, CE++, CE+++), wychodząc od powszechnie przyjętej już globalnie praktyki recyklingu.

     

    Na pierwszym poziomie, CE ma być działaniem zmierzającym do zamykania cyklu materiałowego (material loop closing), poprzez wydłużanie cyklu życia produktów (naprawy sprzętów, ponowne wykorzystanie). Efektem tych działań będzie obniżony popyt na nowe dobra i surowce, wykorzystanie materiałów z odzysku i rozwinięcie sektora dóbr drugiego obiegu. CE+ idzie o krok dalej w kierunku spowalniania cykli wykorzystania materiałów (slower material loops) poprzez projektowanie i produkcję lepszej jakości produktów – łatwych w naprawie i wystarczających na dłużej, co w efekcie przełoży się na jeszcze mniejsze zużycie surowców pierwotnych. CE++ to działanie towarzyszące dalszej przyszłości, które skupiać się będzie na efektywności materiałowej w świecie linearnym (material efficiency in a linear world). Działania w tym obszarze to większa produktywność surowcowa, zwiększona efektywność wykorzystania zasobów i modyfikacja preferencji klientów. Efektem tego będzie jeszcze niższe zużycie surowców pierwotnych, ale także powstanie – docelowej – gospodarki współdzielenia i współkorzystania z usług (sharing and service economy).

     

    O ile OECD nie posiada całościowych kompetencji badania zjawisk klimatycznych, to analizując ich ekonomiczne aspekty, Organizacja podchodzi do tego problemu w sposób kompleksowy, łącząc wiedzę z zakresu m.in. handlu, inwestycji, rolnictwa i podatków.  Podczas negocjacji klimatycznych w Paryżu w ramach COP21 w grudniu 2015 r. OECD zobowiązało się do monitorowania postępu wdrażania INDCs – narodowych celów redukcji emisji - oraz dostarczania bazy analitycznej do mierzenia zaawansowania celów określonych w Porozumieniu Paryskim. Agendę tę Organizacja realizuje do dzisiaj. Zobacz więcej o zaangażowaniu OECD w COP 21: http://www.oecd.org/environment/cop21.htm. Ambicją OECD jest takie kształtowanie gospodarek, aby przy jak najmniejszej stracie dla celów ekonomicznych rozwijały się one w sposób nie szkodzący środowisku.

     

    Dalsze informacje o pracach OECD w tym obszarze uzyskać można na stronie:www.oecd.org/environment .

     

     

    Innowacje

     

    OECD ocenia jak działania państw wspierające naukę, nowe rozwiązania technologiczne oraz edukację mogą przyczyniać się do rozwoju gospodarczego i wzrostu zatrudnienia. W tym celu OECD opracowała szeroki system wskaźników umożliwiających porównanie osiągnięć państw członkowskich w tej dziedzinie, a także przeprowadza przeglądy krajowych polityk na rzecz innowacji. OECD przygotowała w 2015 r. nową wersję „Strategii Innowacji OECD ", w której nacisk położony został na czynniki warunkujące innowacje, takie jak kapitał ludzki, rynki wiedzy i infrastruktura. Strategia ta odpowiada także na pytanie jak innowacje mogą przyczynić się do rozwiązania problemów współczesnego świata, takich jak: zmiany klimatu, bezpieczeństwo żywnościowe, wzrost gospodarczy, a także jak ustosunkować się do wyzwań, które niosą ze sobą nowe technologie, np. biotechnologia.

     

    W zakresie analiz ww. tematyki OECD rozpoczęła również prace nad gospodarką cyfrową. Warte uwagi są przede wszystkim projekt „Going Digital: making the transformation work for growth and well-being” (http://www.oecd.org/going-digital/) oraz działania dot. „Digital Government” (http://www.oecd.org/innovation/digital-government/).  

     

    Dalsze informacje o pracach OECD w tym obszarze uzyskać można na stronie: www.oecd.org/innovation  oraz http://www.oecd.org/innovation/innovation-imperative.htm .

     

    Energia

     

    Kwestiami energii w systemie OECD zajmuje się Międzynarodowa Agencja Energetyczna (International Energy Agency, IEA), autonomiczna organizacja stowarzyszona z OECD. Polska jest członkiem IEA od 2008 r.  

    IEA jest najbardziej techniczną i zaawansowaną organizacją międzynarodową w zakresie badania rynków energetycznych. Uznaje się, że IEA dysponuje najlepszymi danymi energetycznymi na świecie. Chociaż powstała w 1974 r. w odpowiedzi na pierwszy kryzys naftowy z zamiarem wdrożenia mechanizmu ochrony państw Zachodu przed możliwymi zakłóceniami w dostawach ropy naftowej, dziś IEA jest wiodącym centrum analitycznym w zakresie niemal wszystkich rodzajów energii – z wyłączeniem tylko energii jądrowej. Zwłaszcza cenione i oczekiwane przez podmioty rynkowe są opracowania i prognozy IEA w zakresie ropy naftowej, gazu ziemnego, inwestycji energetycznych i OZE. Flagowa, doroczna publikacja World Energy Outlook zawiera prognozy i oceny energetyczne dla całego świata na 25 lat naprzód. W 2017 r. tematem przewodnim publikacji była przyszłość gazu ziemnego, o co także zabiegała Polska.

     

    Corocznie World Energy Outlook ma także swoją premierę w Polsce. Eksperci IEA są cenieni i wykorzystywani przez Polskę w procesie oceny trendów rynkowych czy zjawisk o charakterze globalnym w sektorze energii. Polska jest cieszącym się uznaniem członkiem IEA, czego dowodem było powierzenie jej przez wszystkie państwa członkowskie w 2016 r. roli Przewodniczącego specjalnej grupy zadaniowej ds. reformy budżetowo-organizacyjnej IEA. Zadanie to zakończyło się sukcesem i spotkało się z uznaniem państw członkowskich.    

    IEA stworzyła unikalny mechanizm reagowania kryzysowego, który polega na szybkim udostępnieniu zgromadzonych, 90-dniowych zapasów ropy i paliw państwom odczuwającym skutki zakłócenia dostaw Do tej pory mechanizm uwalniania zapasów w sytuacjach kryzysowych sprawdził się trzykrotnie – podczas wojny w Zatoce Perskiej w 1991 r, podczas huraganu Katrina w 2005 r. i w 2011 r. w odpowiedzi na kryzys libijski. W procesie reagowania kryzysowego w 2011 r. brała udział także Polska.

     

    IEA jako centrum analityczne jest jednocześnie coraz ważniejszym partnerem Komisji Europejskiej, która często opiera swoje oceny i prognozy na danych IEA. W tym kontekście Agencja jest także ważnym partnerem Unii Europejskiej – aż 21 z 29 państw członkowskich IEA należy do UE.

     

    Dalsze informacje o pracach IEA w tym obszarze uzyskać można na stronie: http://www.iea.org .

     

     

    Stosunki zewnętrzne OECD

     

    OECD współpracuje z państwami nieczłonkowskimi OECD w oparciu o art. 12 konwencji o Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju przyjętej 14 grudnia 1960 r. Współpraca ta odbywa się poprzez kontakty OECD z krajami i organizacjami oraz zaproszenia do udziału w pracach Organizacji. Decyzje o zakresie i trybie współpracy z państwami nieczłonkowskimi podejmują kraje członkowskie Organizacji na forum naczelnego organu OECD - Rady . Na przestrzeni lat działania Organizacji, decyzje Rady dały podstawę do opracowania założeń strategii relacji globalnych OECD na rzecz współpracy z państwami partnerskimi. Formułując propozycje działań w ramach tworzonej strategii, Rada korzystała z ciała pomocniczego: Grupy Rady ds. Współpracy z gospodarkami nieczłonkowskimi. W związku z rozwojem relacji z gospodarkami nieczłonkowskimi, OECD podjęła decyzję o powołaniu odrębnego organu do spraw stosunków zewnętrznych: Komitetu ds. Współpracy z Państwami Nieczłonkowskimi (1997). Wzrost znaczenia agendy międzynarodowej i wola rozwoju kontaktów z podmiotami spoza Organizacji doprowadziły w 2006 r. do przekształcenia tego ciała w Stały Komitet Stosunków Zewnętrznych (ERC). Komitet jest organem  doradczym w sprawie koordynacji działań i programów z państwami nieczłonkowskimi i przygotowania dwuletniego programu pracy i budżetu Organizacji, uczestniczy także w przygotowaniu dyskusji i decyzji Rady dot. strategii, polityk i wytycznych dla stosunków zewnętrznych OECD. Wypracowując przez kolejne lata zasady współpracy z państwami nieczłonkowskimi, Rada OECD przyjęła Założenia ramowe relacji z państwami nieczłonkowskimi (2005), które określiły kierunki aktywności Organizacji: wkład w harmonijne funkcjonowanie gospodarki globalnej, rozszerzanie strefy dobrobytu oraz propagowanie wiedzy i najlepszych praktyk działania. W rezolucji o rozszerzeniu i wzmocnionym zaangażowaniu (2007), Rada podjęła decyzję o wzmocnieniu współpracy z wybranymi państwami nieczłonkowskimi, które określono mianem Partnerów Kluczowych (Brazylia, Chiny, Indie, Indonezja, RPA), w formie programów wzmocnionego zaangażowania z perspektywą członkostwa w Organizacji. OECD powołała także tzw. Fora Globalne (2008) - platformy wymiany opinii z administracją rządową, światem nauki i biznesu państw nieczłonkowskich. Rezolucją o partnerstwie z organami OECD (2012), Rada OECD określiła zasady udziału państw nieczłonkowskich w pracach organów Organizacji (komitetów merytorycznych) i ich ciał pomocniczych, ustanawiając status kraju zaproszonego, uczestniczącego i stowarzyszonego oraz tryb współpracy z państwami nieczłonkowskimi w ramach tzw. Programów Regionalnych oraz Programów Krajowych (rezolucja Rady z 2013 r.). Celem Programów Współpracy z Partnerami Kluczowymi, Programów Regionalnych i Programów Krajowych jest współpraca OECD z krajami partnerskimi na rzecz identyfikacji dziedzin niezbędnych reform polityk publicznych tych krajów na rzecz zrównoważonego rozwoju gospodarczego oraz wdrożenia tych reform, w oparciu o standardy i ekspertyzę OECD w tym zakresie. Realizacja planowanych działań jest zawsze oparta na zasadzie zaangażowania całego rządu (whole-of-government) danego kraju we współpracę w OECD. Celem Programów jest popularyzacja  w krajach partnerskich standardów działania opartych na dokonywaniu regularnych przeglądów polityk publicznych i monitoringu wdrażania ich zaleceń - z udziałem ekspertów OECD, jej kraju członkowskiego i innego kraju partnerskiego. Celem programów jest także upowszechnianie przez kraje partnerskie standardów OECD w skali regionu lub kontynentu. Pierwszy Program Regionalny powstał w 2000 r. (Europa Płd.-Wschodnia), kolejne były uruchamiane w latach 2006-2016 (Afryka Północna i Bliski Wschód, Eurazja, Azja Płd.–Wschodnia, Ameryka Łacińska i Karaiby). Programy Regionalne mają określoną indywidualnie strukturę wewnętrzną (Komitet/Grupa Sterująca, Rada Doradcza), której najważniejsze organy odbywają doroczne posiedzenia i konferencje ministerialne. Programy Krajowe OECD są adresowane do wybranych krajów nieczłonkowskich. Przygotowanie i wdrażanie programów współpracy z Partnerami Kluczowymi,  Programów Regionalnych i Programów Krajowych nadzoruje Komitet Stosunków Zewnętrznych i jego ciała pomocnicze: Nieformalne Grupy Refleksyjne dla każdego z Partnerów Kluczowych Organizacji.

     

     

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: