close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • AKTUALNOŚCI

  • 22 października 2018

    W swoich pracach OECD poświęca wiele uwagi problemom Unii Europejskiej, w tym zagadnieniom związanym z integracją europejską. Nie powinno to dziwić: ponad dwie trzecie z 36 państw członkowskich OECD należy do Unii, a UE posiada przy OECD swoje przedstawicielstwo dyplomatyczne. W opublikowanej 24 lipca 2018 roku analizie, Departament Ekonomii OECD (ECO) przedstawił obszary priorytetowe dla usprawnienia mechanizmów integracji europejskiej.

    Photo: © OECD 2018

     

    Lata gospodarczej niestabilności, które nastąpiły po kryzysie finansowym i kryzysie strefy euro odcisnęły swoje piętno na nastrojach obywateli Unii Europejskiej: zaufanie do UE jako instytucji, choć od kilku lat stabilnie rośnie, wciąż nie wróciło do poziomu sprzed dziesięciu lat. W krajach, które efekty kryzysów odczuły najbardziej dotkliwie, pozostaje najniższe. W wielu państwach można zaobserwować stagnację płac realnych i wciąż niższy od oczekiwanego spadek bezrobocia. Niewątpliwie UE potrzebuje modyfikacji niektórych strategii oraz nowych impulsów do działań. Zdaniem autorów ww. analizy  obszary, na których należy się skoncentrować to nierówności regionalne, wspólny rynek oraz polityka równoważąca ewentualne negatywne skutki postępującej integracji.

     

    UE dysponuje wieloma narzędziami zaprojektowanymi w celu wspierania ekonomicznej konwergencji pomiędzy poszczególnymi regionami należącymi do wspólnoty. Nie są one jednak wykorzystywane w pełni efektywnie. W wielu sytuacjach transfery unijne zamiast uzupełniać własne finansowanie projektów rozwojowych, stają się jego substytutem. Znaczna część środków wciąż trafia do regionów, które są relatywnie zamożne – środki te można by przesunąć w stronę regionów „opóźnionych” w rozwoju. Same projekty powinny być natomiast wybierane według kryterium maksymalnych, potencjalnych korzyści. Dokument wskazuje także na problemy natury organizacyjnej i administracyjnej, które ograniczają potencjał projektów dofinansowujących, m. in. często niejasne i skomplikowane zasady przyznawania środków, brak wystarczającego nadzoru ze strony państw członkowskich oraz opóźnienia w finansowaniu i implementacji projektów wynikające ze specyfiki cykli budżetowych.

     

    Jednym z największych osiągnięć UE jest utworzenie wspólnego rynku opartego o zasadę czterech swobód. Jest to także głównym narzędziem stymulowania wzrostu w państwach członkowskich. Choć od momentu ustanowienia wspólnego rynku w 1986 roku minęły ponad trzy dekady, wciąż projekt ten nie został ukończony. Ze wszystkich jego elementów najlepiej funkcjonuje rynek dóbr, choć i tutaj jest przestrzeń na jego usprawnienie np. w postaci rozwoju lepszej infrastruktury transportowej na poziomie europejskim. Na rynku usług, ich dostarczyciele zmagają się z licznymi barierami regulacyjnymi i administracyjnymi w poszczególnych państwach członkowskich – działania mające na celu ich zniesienie nie są wystarczające. Mobilność pracowników jest także ograniczona: wynika to nie tylko z trudności adaptacyjnych i wyzwań kulturowych, ale podobnie jak w przypadku rynku usług, regulacji występujących w państwach członkowskich, na przykład różniących się wymagań odnośnie kwalifikacji potrzebnych do wykonywania konkretnych zawodów. Zdaniem ekspertów OECD należy również podjąć działania zmniejszające fragmentację rynku energetycznego (np. infrastrukturę przesyłową), jak również wzmacniające rynek energii (zachęty inwestycyjne, systemy zarządzania popytem). Elementem wspólnego rynku o nieustannie rosnącym znaczeniu są także usługi cyfrowe, w tym tematy digitalizacji, e-administracji i podnoszenia kompetencji.

     

    Panuje konsensus co do korzyści projektów integracyjnych np. w postaci zwiększonej efektywności. Nie należy jednak zapominać o tym, że niekoniecznie muszą być one równomiernie rozłożone. Niektóre państwa są narażone na negatywne skutki bardziej niż inne. Powinno być to uwzględnione przy pracach nad projektami w obszarze polityki społecznej. W dłużej perspektywie (przetrwanie wspólnoty zależy od jej legitymizacji), może być to dla UE najważniejsze.

     

    Pełna analiza ECO OECD dostępna jest na stronie:

    https://www.oecd-ilibrary.org/economics/building-a-stronger-and-more-integrated-europe_4ce667b4-en

     

    Caldera Sánchez, A. (2018), "Building a stronger and more integrated Europe", OECD Economics Department Working Papers, No. 1491, OECD Publishing, Paris,

    https://doi.org/10.1787/4ce667b4-en

     

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: